I miss you

awkward moment before

I can sit here with you forever

I can sit here with you forever. I don't need to touch you. I don't need to hear your voice. I don't even have to look at you. As long as I know that you are here besides me. If I can smell your scent that I've grown to adore more than that of roses, hear you breathe and feel your warmth in the air around me, I'll be happy all my life...

I Miss my Teenage Life

Noon ang buhay ko,sobrang saya, bonding time sa mga kaibigan ko,uuwi kahit anong oras gusto, kahit napapagalitan ng magulang-okay lang-pero hindi ko kahit kelan sinisi ang magulang ko,mahal ko sila mula pa nung matuto akong tumayo at magkaron ng isip-hinding hindi ko sila ipagpapalit kahit kanino man-kung papipiliin man ako kung sino sa pagibig o pamilya-natural na pamilya ang pipiliin ko-kase knug talgang mahal ako ng taong yun-tatanggapin nya ang pamilya ko at igagalang nya ang disisyon ko-khit ano man agn mangyari.

Pagaaral lang ang lagi kong pinoproblema noon,kapag gusto ko lumiban sa klase-isang excuse letter lang-ligtas na naman ako sa exams, wala akong ibang ginagawa kundi-laskwatsa ang isipin-kung saan na aman ang tambayan, kung ano kaya ang masarap na baunin-saan pwede pumunta-kahit ano pa man-kapag me kagalt ako-hindi ko pinapansin-sila na din mismo kase ang lumalapit at humihingi ng tawad sakin-sabagay sila naman lagi me mali kaya sila nga dapat ang humingi ng tawad.

Sa bahay, kahit naman madami akong obligasyon-hindi parin ako pinbabayaan ng magulang ko, sobrang mahal ako ng papa ko at ramdam ko yun-ako pa nga ang paborito nya ee-sabi yun ng mga kapatid ko at mama ko, si mama kahit wala yan pakialam sakin-mahal din ako nyan-me mga pagkakataon lang talga na-hindi ko siya kayang unawain-sdahil siguro sa bata pa ako kung magisip noon.kahit nga binibigyan ko sya lagi ng sama ng loob-hindi nya parin nakayang talikuran ako-bilang anak nya at bilang isa sa bahagi ng buhay nya-ang sarap sa pakiramdam-sobrang saya ko ng mga oras at panahon na yun-yung tipong halos-ayoko na matapos pa ang oras na yun.


Yung mga kapatid ko, si kuya kahit na kamuntik ko pa yan mapatay nun,mahal na mahal ko parin yan-di ko din maitatanggi sa sarili ko na sobrang nagselos ako sakanya dahil mas mahal nya ni mama pero ayus lang siguro yun-naintidhan ko-kase para kay mama ako-marunong na sa buhay-kaya si kuya alang ang lagi nyang binabantyan kase mas kelangan nya ng pagunawa ng isang magulang-kita mo ngayon nagbago na din si kuya at dahil yun sa nagmature na sya-at dahil din sa isang taong minahal at natutunan nyang pahalagahan pangalawa sa mama namin-yun ay si rona-

Si ate,sobrang idol ko sya-kahit naman nong bata pako gusto ko maging katulad ni ate, ewan ko ba pero pakiramdam ko mahal na mahal din ako ni ate,, laht kase ng hingin ko-ibinibigay nya-yun tipong parang ako pa ang mas mahalaga kesa sa ibang kapatid namin kaya naman lagi ko sya binabantayan-at pinoprotektahan, ayoko kase na me mangyaring masama sakanya-pinangarap ko na makatagpo sya ng isang prinsipe na magbibigay halaga sakanya-yung tipo ng taong hindi hindi sya iiwanan kahit ikamatay pa nya iyon- pero ewan ko ngayon-nadisapoint ako nng malaman kung......
kaya nagalit ako sakanya-mula non nagtanim nako ng galit sakanya at sa taong yun-ayoko na gann sya-lagi ko nga hinihintay na sana marealize nya na-di tama yun-na iba pala ang gusto nya at d ang taong yun-ayoko talga-ayoko-

at yung mga sumonod na kapatid ko-hindin hindi ko sila pababayaan-gusto ko kahit anoman mangyari-buo parin kami-gusto ko nga kahit me asawa na sila mga kpatid ko-nasa isang home town parin kami-natatakot ako na magkahiwa hiwalay kami-ayoko mangyari yun, ayko- ipagtatanggol ko sila hanggang kamatayn-sumpa man.. wala nako pakialam kung wala ng dumating na pagibig sakin-ayoko din nun ee-gsuto ko para nalang sa kanila.

HOW ANGELS SLEEP

Unsoundly. They toss and turn, trying to understand the mystery of the living. They know so little about what it's like to fill a new prescription for glasses and suddenly see the world again, with a mixture of disappointment and gratitude ... Also, they don't dream. For this reason, they have one less thing to talk about. In a backward way, when they wake up they feel as if there is something they are forgetting to tell each other. There is disagreement among the angels as to whether this is a result of something vestigial, or whether it is the result of the empathy they feel for the Living, so powerful it sometimes makes them weep. In general, they fall into these two camps on the subject of dreams. Even among the angels, there is the sadness of division.